Καταγράψτε τον πίνακά σας, μαζί με τη φούσκα της κάμερας

Φτιάχνετε κάτι καλό και θέλετε να το δείξετε — σε κίνηση, όχι ως στιγμιότυπο. Μέχρι τώρα αυτό σήμαινε να βγείτε από την εφαρμογή, να βρείτε ξεχωριστό πρόγραμμα εγγραφής, να καδράρετε ένα παράθυρο του browser και να ελπίζετε ότι το αποτέλεσμα θα ήταν παρακολουθήσιμο. Τώρα είναι ένα κουμπί στη γραμμή εργαλείων.

Η Καταγραφή πίνακα προσφέρει δύο πράγματα: ένα στιγμιότυπο, που περικόπτεται πριν το αποθηκεύσετε, ή εγγραφή βίντεο — τον καμβά σας, ζωντανά, μέχρι να σταματήσετε ή να φτάσετε τα δέκα λεπτά.

Τι μπαίνει στο πλάνο

Τρεις διακόπτες, που αποφασίζονται πριν ξεκινήσετε:

• Φούσκα κάμερας — η κάμερά σας, ενσωματωμένη στο βίντεο ως κύκλος
• Μικρόφωνο — η αφήγησή σας
• Ήχος καρτέλας — ό,τι παίζει η ίδια η σελίδα

Η φούσκα της κάμερας δεν είναι καρφωμένη σε μια γωνία. Σύρετέ την όπου θέλετε και κουμπώνει στη γωνία που είναι πιο κοντά όταν την αφήσετε, στο μέγεθος που διαλέξατε. Είναι μέρος του βίντεο, όχι επίστρωση που μπήκε μετά, οπότε αυτό που καδράρετε είναι αυτό που περιέχει το αρχείο.

Όσο γράφετε, μια αιωρούμενη μπάρα ελέγχου μένει στην άκρη και κάνει τα τέσσερα πράγματα που πραγματικά χρειάζεστε στην πορεία: παύση και συνέχιση, σίγαση μικροφώνου, σίγαση ήχου καρτέλας, απόκρυψη ή μετακίνηση της φούσκας — και διακοπή. Ένα χρονόμετρο τρέχει συνεχώς, και προειδοποιεί καθώς πλησιάζετε το όριο των δέκα λεπτών αντί να κόβεται χωρίς εξήγηση.

Και μετά μια απόφαση, όχι μια λήψη

Μόλις σταματήσετε, το πλάνο ανοίγει σε μια οθόνη ελέγχου με το βίντεο και τέσσερις επιλογές: Αποθήκευση, Κοινοποίηση, Δημοσίευση, Απόρριψη.

Η δημοσίευση το στέλνει στη ροή της κοινότητας, και είναι η μόνη με όριο: ένα δεκάλεπτο πλάνο μπορεί να ξεπεράσει όσα επιτρέπουν οι μεταφορτώσεις της ροής. Όταν συμβεί, η Δημοσίευση απενεργοποιείται και εξηγεί γιατί, με το μέγιστο δηλωμένο, ενώ η Αποθήκευση και η Κοινοποίηση παραμένουν διαθέσιμες γιατί καμία τους δεν πλησιάζει αυτό το όριο. Ένα γκριζαρισμένο κουμπί που σας λέει τον αριθμό είναι καλύτερο από ένα που αποτυγχάνει αφού γεμίσει η μπάρα μεταφόρτωσης.

Τα άχαρα κομμάτια που κάνουν το αρχείο καλό

Το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς μιας εγγραφής οθόνης είναι αόρατο όσο δουλεύει:

• Η εικόνα συντίθεται πάντα σε καμβά σταθερού μεγέθους, ακόμη και χωρίς φούσκα κάμερας. Η ανάλυση μιας καταγραφής καρτέλας ακολουθεί το παράθυρο, οπότε μία μόνο αλλαγή μεγέθους στη μέση θα επαναδιαπραγματευόταν το κανάλι βίντεο, και αρχεία που περιέχουν αλλαγή ανάλυσης είναι χαλασμένα στους περισσότερους αναπαραγωγείς. Το να κλειδώσει το μέγεθος μία φορά στην αρχή είναι αυτό που κάνει το αποτέλεσμα μία καθαρή κωδικοποίηση: 1080p στα 30 fps, με πτώση στα 720p όταν ο browser παραδώσει τελικά πηγή πλήρους οθόνης.
• Ο περιέκτης επιλέγεται κατά την εκτέλεση, δεν θεωρείται δεδομένος. Ο Firefox γράφει WebM, ο Safari γράφει MP4, και το Chromium έχει βγάλει και τα δύο ανά έκδοση. Η εγγραφή δοκιμάζει πρώτα MP4 — είναι το αρχείο που παίζει παντού όπου πιθανότατα θα το πάτε μετά —, κατεβαίνει σε WebM αν χρειαστεί, και ονομάζει το αρχείο με βάση αυτό που όντως χρησιμοποίησε ο browser, όχι αυτό που του ζητήθηκε.
• Τα καρέ χρονίζονται ανεξάρτητα από τη σελίδα. Μια καρτέλα στο παρασκήνιο στραγγαλίζει την κίνηση αλλά όχι τον ήχο, και έτσι ακριβώς προκύπτει παγωμένη εικόνα πάνω σε αφήγηση που συνεχίζεται. Αν η καρτέλα ήταν κρυμμένη κατά την εγγραφή, η οθόνη ελέγχου το λέει, αντί να σας αφήσει να το ανακαλύψετε αργότερα.
• Κάθε κανάλι σταματά σε κάθε έξοδο, ακόμη και σε αποτυχία στη μέση της εκκίνησης. Μια λυχνία κάμερας που μένει αναμμένη είναι μια εφαρμογή που μοιάζει να σας παρακολουθεί, και δεν υπάρχει αποδεκτή εκδοχή αυτού.

Τα σφάλματα είναι τίμια και προς τις δύο κατευθύνσεις. Το κλείσιμο του επιλογέα του browser δεν είναι σφάλμα και μένει σιωπηλό: δεν μοιραστήκατε τίποτα, και μια ειδοποίηση γι’ αυτό θα ήταν θόρυβος. Αλλά μια πηγή που δεν στέλνει εικόνα βγάζει προειδοποίηση πριν αφηγηθείτε πέντε λεπτά πάνω από ένα γκρίζο ορθογώνιο, και ένας browser που δεν μπορεί καν να κωδικοποιήσει βίντεο το λέει, αντί να παραγάγει άδειο αρχείο.

Έπεται: εγγραφή ενός μόνο widget

Με την επόμενη ενημέρωση έρχεται η μικρότερη και πιο ακριβής εκδοχή αυτού: ένα κουμπί κάμερας στην κεφαλίδα του ίδιου του widget που καταγράφει μόνο αυτό το widget — περικομμένο στο σώμα του, ώστε η κεφαλίδα όπου κάθεται το κουμπί, και η μπάρα ελέγχου, να μένουν εκτός κάδρου. Η ένδειξη εγγραφής μπορεί να στέκει ακριβώς εκεί όσο γράφετε χωρίς να εμφανιστεί στο βίντεο.

Είναι χτισμένο πάνω στο Region Capture, που σήμερα είναι δυνατότητα του Chromium σε desktop, οπότε το κουμπί εμφανίζεται μόνο εκεί όπου μπορεί όντως να ανταποκριθεί, αντί να προσφέρει κάτι για το οποίο θα έπρεπε μετά να απολογηθεί. Ακολουθεί το widget αν το μετακινήσετε, και σταματά καθαρά αν το widget φύγει από την οθόνη.

Μαζί, το «δες τι έφτιαξα» παύει να είναι ένα στιγμιότυπο και μια παράγραφος.

Ανοίξτε το Nexow, βρείτε την Καταγραφή πίνακα στη γραμμή εργαλείων, και καταγράψτε τον καμβά σας.